Jest to metoda (technika mikrochirurgiczna) wykorzystywana w leczeniu schorzenia nazywanego zespołem cieśni nadgarstka (CTS – ang. carpal tunnel syndrome). Zespół cieśni nadgarstka spowodowany jest uciskiem na położony centralnie w nadgarstku nerw zwany pośrodkowym, jego zaciśnięciem w kanale nadgarstka. Choroba powoduje duży dyskomfort w codziennym funkcjonowaniu, zarówno w pracy, jak i w życiu zawodowym. Schorzenie jest łatwo wyleczalne, jednak nieleczone może powodować trwałe następstwa w postaci zaburzeń czucia, czy zaników mięśni dłoni.
W przypadku zaawansowanego zespołu cieśni nadgarstka najskuteczniejszym sposobem leczenia jest właśnie leczenie operacyjne.
Jeśli odczuwasz objawy takie jak: mrowienie i drętwienie palców kończyn górnych, głównie w okolicy palca wskazującego, kciuka i palca serdecznego (początkowo sporadyczne, z upływem czasu pojawiające się coraz częściej i przybierające na sile), ból palców, nadgarstka lub całej dłoni (szczególnie nasilające się w nocy), zaburzenia czucia w dłoniach, uporczywe skurcze, obrzęki palców (zwłaszcza w godzinach porannych), osłabienie siły mięśniowej i ogólnej sprawności dłoni, niekontrolowane upuszczanie przedmiotów to znak, że warto udać się z problemem do lekarza specjalisty. Być może wymienione symptomy wskazują właśnie na zespół cieśni nadgarstka. W przypadku wymienionych objawów warto udać się do lekarza ortopedy, czasami także do chirurga (chirurga ręki) lub neurochirurga. Lekarz ortopeda i traumatolog narządu ruchu stwierdzi, czy operacja cieśni nadgarstka jest konieczna.
Zespół cieśni nadgarstka to często występująca choroba, głównie u pacjentów między 30 a 60 rokiem życia. Często ma charakter choroby zawodowej – związanej z wykonywaniem powtarzalnych czynności takich jak kierowanie samochodem, gra na instrumentach. Zespół cieśni nadgarstka często dotyczy również pracowników biurowych (jedną z przyczyn wystąpienia jest pisanie na komputerze) – w ostatnich latach częste używanie myszki czy klawiatury komputera jest uznawane za jeden z poważniejszych czynników wywołujących to schorzenie. Zespół cieśni nadgarstka może być także wynikiem reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS).
W przypadku zdiagnozowania zespołu cieśni nadgarstka należy jak najszybciej wdrożyć leczenie. Operacja cieśni nadgarstka to niewielki zabieg, który jest wykonywany, aby nie doprowadzić do nieodwracalnych zmian w funkcjonowaniu uciskanego nerwu. Jednocześnie jest to najpewniejsza, najprostsza i co może nie być takie oczywiste – najbezpieczniejsza metoda leczenia zespołu cieśni nadgarstka.
Bezpośrednio po wykonaniu zabiegu nerw pośrodkowy zaczyna zdrowieć. Po kilkunastu dniach od operacji cieśni nadgarstka ręka wraca do pełnej sprawności.
Świadczenie jest realizowane w trybie chirurgii jednego dnia – pacjent wraca do domu w tym samym dniu, w którym wykonywany jest zabieg – po kilku godzinach od przeprowadzenia zabiegu – bez konieczności pozostawania w szpitalu/ przychodni.
Pamiętaj, aby zadbać o odpowiedni ubiór w dniu operacji, który umożliwi lekarzowi łatwy dostęp do operowanego obszaru, a Tobie jako pacjentowi pozwoli na pobyt w Szpitalu bez uczucia dyskomfortu. Najlepiej założyć luźną koszulkę z krótkim rękawem, w której będziesz czuł się swobodnie.
Przebieg zabiegu:
Do zdiagnozowania zespołu cieśni nadgarstka wykorzystywane jest badanie USG.
Operacja cieśni nadgarstka nie jest wskazana u pacjentów z zaburzeniami krzepliwości krwi.
Zaleca się, aby po operacji cieśni nadgarstka zastosować lekką rehabilitację polegającą głównie na masażu i ćwiczeniach operowanej dłoni.
Leczenie operacyjne zespołu cieśni nadgarstka to precyzyjna i bezpieczna metoda terapeutyczna. Po zabiegu mogą występować niedogodności podobne do tych, które występują po innych zabiegach – ból i obrzęk pooperacyjny, uczucie “ciągnięcia” w miejscu szwów. Te objawy są naturalnym wynikiem operacji i w większości przypadków ustępują samoczynnie.
Cięższe powikłania takie jak uszkodzenie nerwu pośrodkowego występują przy tego typu operacji niezwykle rzadko. Jeśli masz wątpliwości, obawiasz się zabiegu – o swoich niepokojach powiadom lekarza prowadzącego.
Cena ustalana jest indywidualnie w zależności od przypadku medycznego. Umów się na konsultację ortopedyczną i poznaj szczegóły dotyczące zabiegu – jeśli lekarz uzna ten sposób leczenia za konieczny.